فاطمه ای طلیعه عشق!

ای بهانه هستی!

ای عصاره وجود رسول(ص)!

فخر،

       فروتنی،

             بزرگی،

                     آبرو،

                          زیبایی و كمال

همه واژه ها بی تو ، بی فروغ و بی نشان بودند.

 تو اما با طلوع خود برگستره زمان،

عشق را معنا كردی؛

فخر را مایه مباهات شدی؛

فروتنی در مكتب تو درس افتادگی آموخت؛

بزرگی، اوج از بلندای تو یافت.

 آبرو حتی از تو آبرو گرفت؛

زیبایی را تو زینت بخشیدی؛